حنیفہ بلوچ
وہدے کہ ما بلوچی لبزانک ءَ گیدی کسہاں چاریں مارا یک چیزے ھم رنگ (مشترک) گندگءَکئیت ۔بلوچی گیدی کسہانی توک ءَ زانت ءُ سرپدی ءُ نیکراہی انچیں کلوہ رسیت کہ آ نسل درنسل اتکگ ءُ سربوتگ، بلوچی کسہانی توک ءَ زالبولانی بابت ءَ یک چیزے کہ آسک باز وش ءُ شیرکن اِنت کہ چہ درستاں جتائیں رنگے ءَ گندگ بیت، آ ایش اِنت کہ زالبول زانتکار، دانا،سرءُ سوج کنوک،راہ پیش داروکے ءِ رنگ ءَ گندگ بنت، جیڑہانی گیش ءُ گیوارکنوک، فیصلہ دیوک، کجام جاگہ ءَ کہ مرد وتی ضد ءُ انا ءِ ھاتر ءَ زورآور بوتگ اَنت گڑا زالبولاں دلیل ءُ درور مرد،برات یاپت یا بادشاہ ریاستی ءُ حقیقت ءِ نیمگ ءَ بُرتگ ءُ جیڑہ گیش ءُ گیوارکتگ اَنت، چوشکہ لانگ ورتھ ڈیمز ءِ کتاب’’بلوچی گیدی کِسہ‘‘ءِ اولی تاکدیم 2 ءَ، کِسہ ءِ’’ہرچیز ءِ بِج‘‘ءِتوک ءَ ’’بادشاہ وتی وزیرءِ زانت ءِ چکاس گرگ ءَ وزیر ءَ حکم کنت کہ باندا روچ ءِ ٹِک ءَ منا ہرچیز ءِ بِج ءَ بیار بدئے گڑا وزیر گس ءَ کئیت سک مونجاں بیت، جنک وتی پت ءَ جست کنت ،وزیر گشیت کہ بادشاہ ءَ من ءَ حکم کتگ کہ باندہ روچ ءِ ٹِک ءَ ترا ھرچیز ءِ بِج آرگی اِنت ،گڑا جنک وتی پت ءَ تسلی دنت کہ تو مونجاں مبو ترا باندا روچ ءِ ٹِک ءَ من ہر چیز ءِ بج ءَ کاراںءُ دیاں ،بلئے وزیر دل ءَ گُشیت کہ منی جنک باندا چون من ءَ بج کاریت ءُ دنت گڑا سہب ءِ کار روچ ءِ ٹِک ءَ وزیر ءِ جنک تاسے آپ کاریت پت ءَ دنت، وزیر آپ ءَ زوریت ءُ بادشاہ ءِ دیم ءَ پیش کنت ءُ گُشیت کہ بادشاہ بِج ہمیش اَنت گڑا بادشاہ گشیت تو سکیں زانتکاریں مردمے یے پرچہ کہ آپ مہ بیت تہ بج ءَ ھچ پائیدگ نیست۔‘‘(1)
دلگوش اے نبشتانک بلوچ وومن فورم ءِ تاک “برمش” ءَ چہ زورگ بوتگ
پہ گیش وانگ ءِ واستہ جہل ءِ داتگیں لنک ءَ کِلک بہ کن اِت، منتوار
