زبان مئے زندمان ءُ راجی پجّار اِنت

پنتاک

گرانکدریں بلوچ راج

اے جھان ءَ زندگ ھما راج مان اَنت کہ آیاں وتی زبان زندگ داشتگ، ءُ بے زبانیں راج پہ وت بنی آدمی بستارے نہ دار اِیت کہ کسے آئی ءَ شرپ ءُ ازت ءِ نگاہ ءَ بہ چار اِیت ، بلکیں آ اے بنی آدمانی جنگل ءَ یک ھیوان ءُ جناورے ءِ دْروشم ءَ زانگ ءُ پجّارگ بیت۔ پمیشکا اے مئے راجی زمہ واری اِنت کہ ما وتی زبان ءِ پھازگ ءَ وت دیم ءَ در بہ کپ اِیں ءُ جھد بہ کن اِیں ، اگاں ما وتی گام داشت اَنت ءُ دگر ءِ اُوست ءَ زندگ بوت اِیں گُڑا پہ جزم بہ زان اِیں کہ وت ءَ ماں کورچاتے ءَ چگل دیگ ءَ اِیں۔

شرپداریں بلوچ راج

زبان راجانی شرپ ءُ پجّار اِنت، اگاں ما اے جھان ءِ اندر ءَ پہ شرپ زندگ بوگ لوٹ اِیں گڑا مارا وتی زبان ءِ گم ھر سھت ءُ دمان سینگ ءَ بہ بیت ءُ پہ آئی ءِ دیمروئی ءَ وتی زندمان ءِ ھر گام ءَ ندر ءُ کربان بہ کن اِیں۔ پرچا کہ جھان ءَ ھِچ چوشیں کارے نیست کہ آ گوں نندگ ءُ چارگ ءَ گیش ءُ گیوار بوتگ ، بلکیں پہ ھر سوبمندیں کار ءَ جھد ءُ جکانسری کشّگ المی اِنت۔ ما کہ جھد ءُ جپّا کشّ اِیں باندا مئے زبان زندگیں زبانانی لڑ ءَ ھوار بیت ءُ مارا ایدگہ راج یک زندگیں راجے ءِ بستار ءَ زان اَنت ءُ پجّا کار اَنت ، اگاں ناں زوراکیں وھد مارا موہ نہ دنت کہ ما وت ءَ گیگ ءُ گوم بہ کن اِیں۔

باسمائیں بلوچ راج

اے زمانگ زانت ءُ زانگ ءِ باریگ اِنت، اے نوبت ءَ ھما راج وت ءَ زندگ داشت کنت کہ آ وتی راجی ھستمان ءَ پھریز اِیت۔ پہ راجی ھستمان ءِ پھریزگ ءَ زبان مھکمیں ھُنڈال اِنت کہ آ مارا مِرگ ءَ نیل اِیت ، بلکیں پہ زندگ بوگ ءَ گیش سکین ءُ توکل دنت۔ پمیشکا مارا وتی گیمرتگیں زبان ءِ درچک گوں وتی جھد ءُ جپاھاں سبزینگی اِنت دانکہ آئی ساھگ باندا انچو پْراہ ءُ شاھگان بہ بہ بیت کہ سرجمیں راج وت ءَ آئی چیر ءَ اِیمن ءُ ساکم سرپد بہ بیت۔

گھیں بلوچ راج

کجام راج ءَ کہ وت ءَ گوں تْرند رواجیں وھد ءَ ھمگام نہ کتگ پشت کپتگ، ھمے پشت کپگ ءِ سان ءَ مرچی آئی ھستمان چو رمیز ءَ وارتگ ءُ تھزد کتگ۔ آ ھرچی سر ءُ پاد بہ جنت چہ آ سان ءِ تنداں دراتک نہ کنت ، پمیشکا مارا چہ سان گرگ ءَ پیش وتی سر ءُ چِٹ گرگی اِنت دانکہ باندا پہ وتی آیوکیں پدریچ ءَ بے ارواھیں جونے مہ بئیں کہ آ پھر ءُ شان ءِ بدل ءَ موتک ءُ مودگ بہ کنت۔

یلیں راج

مرچیگیں اے زبان ءِ روچ کہ تانسریں جھان ءَ برجم دارگ بوگ ءَ اِنت ، اِشی ءِ پُشت ءَ گوں ھوناں گْوستانگے نبشتہ اِنت۔ ما لوٹ اِیں کہ مارا ھم پہ وتی راجی زبان ءِ پھازگ ءَ گوستانکے بہ بیت ، گڑا مارا ھم چہ اے ادارکی زند ءَ در پہ راجی زندمان ءِ مھکمیں ھُنڈال زبان ءِ سبزینگ ءَ جھد ءُ کوشست کنگی اِنت۔ چوش کہ اے ھاتِر ءَ جھد ءُ جپا کشگ تھنا یک گلے ءِ کار نہ اِنت ، بلکیں اے درگت ءَ لس بلوچ راج وتی بھر ءَ مان بہ کنت ءُ اے جھد ءِ کشار ءَ بہ سبزین اِیت۔

تمردیں بلوچ راج

ما لوٹ اِیں کہ وتی زبان ءَ چہ بے ریائیں وھد ءِ دنز ءُ گُباراں رکین اِیں ، گُڑا اے دیم ءَ شُتگیں وھد ءِ ھمراھی مارا جُنزگ ءَ ھوار آئی لوٹ ءُ گزر پیلو کنگی اَنت۔ چاگردی رسانکدر ءِ ھر تک ءُ پھنات ءَ مارا وتی زبان ءِ ھاتر ءَ روچ ءُ شپ جھد کنگی اِنت ، مارا ھر یکے ءَ وتی زانت ءُ بودشت ، وس ءُ واک ءِ رِد ءَ پہ زبان ءِ ساٹگ ءَ جھد کنگ ءُ کربانی دیگی اِنت۔
ما کہ پہ سِتک وتی گاماں پہ زبان ءِ پلگارگ ءَ دیم ءَ شھار دے اِیں ، گُڑا ما لپرزگ ءِ بدل ءَ گیش توانمند ءُ مھکمیں ھاٹیگے ءِ واھُند بہ اِیں۔ پمیشکا مارا پہ زبان ءِ ساچگ ءُ پھریزگ ءَ رھسر ءِ ھر دیوال ، ھر مشکل ءُ اڑاند سرگْوزگ کنگی اَنت۔ چی ءَ کہ زبان مئے زندمان ءُ راجی پجّار اِنت ، پہ آئی رکینگ ءَ مارا زندمان ءِ ھر ادار پہ زبان ءَ کربان کنگی اِنت۔

آریپیں بلوچ راج

بے زبانیں راج ءُ گُنگ ءِ مْیان ءَ ھچ وڑیں پرک ءُ تپاوتے نیست ، ما کہ گُنگ بوگ نہ لوٹ اِیں گڑا پہ زبان ءِ ھزمت ءَ ھر ساھت ءُ دمان تیار ءُ جھد کنگی اِنت۔ پرچا کہ مارا اَمَلی گامگیج ماں منزلے ءَ سر کنت ، اگاں ناں پہ ھُشکیں ٹاپار ءُ چاچ جَنگ ءَ ما وتی زبان ءَ ساٹ اِت نہ کن اِیں۔ بہ کول ء واجھیں سید ھاشمی کہ آ وتی ھیالاں شائری ءِ دْروشم ءَ درشان کنت ءُ گوش اِیت

راجے کہ بہ بیت گُنگ نہ مانیت نہ مانیت
مانیت پہ ادارُکے بزاں زندگ ءَ مردار

مڑاھداریں بلوچ راج

اے روچ ءِ درگت ءَ ما گوں وتی شھدیں زبان ءَ اھد بہ کن اِیں ءُ گاماں پہ ھوش ءُ گوش دیم ءَ شھار بہ دے اِیں، پرچا کہ مئے نزوریں کوپگاں راج ءُ آیوکیں پدریچ ءِ گْرانیں بار اِنت۔ اے گْرانیں بار مئے راجی پرز ءُ زمہ واری ، ءُ اِشی ءِ پیلو کنگ ھم مئے سر ءَ المی اِنت۔

مئے شھدیں زبان سبز ءُ میزران بات